Bolbliksem spreekt tot de verbeelding en
figureert in spannende en zo nu en dan sterke verhalen. Het is een mysterieus atmosferisch verschijnsel waarvoor de harde wetenschap wel
spannende theorieën maar nog geen harde bewijzen heeft. Als men het heeft over het onverklaarbare elektrische
fenomeen bolbliksem gaat het vaak over meldingen van lichtgevende , meestal
bolvormige objecten vaak tijdens een fiks onweer. Een mooi verhaal komt van de
laatste keizer van Rusland, tsaar Nicolaas II. Hij was als kleine jongen op een
nachtwake samen met z’n opa in een kerkje in Alexandrië en liet het volgende
optekenen:
“Tijdens de dienst was er een krachtige onweersbui. Strepen van de
bliksem flitsten, de een na de ander, en het leek alsof de donderslagen de kerk
en zelfs de hele wereld zouden laten schudden op zijn grondvesten. Plotseling
werd het vrij donker, een explosie van wind blies de deur open en de brandende
kaarsen uit. Daarna was er een lange donderslag, luider dan de voorgaande, en ik
zag ineens een vurige bal die uit het raam recht naar het hoofd van de keizer vliegen.
De bliksembal wervelde over de vloer, voorbij de kroonluchter en vloog toen door
de deur naar het park. Mijn hart bevroor, Ik keek naar mijn opa - zijn gezicht was
helemaal kalm. Hij sloeg net zo rustig een kruis als hij gedaan had voordat de
vurige bal voorbij vloog en ik voelde dat het ongepast was en niet moedig om zo
bang als ik was. Ik voelde dat men alleen maar hoefde te kijken naar wat er
gebeurd was om te geloven in de barmhartigheid van God, zoals hij, mijn
grootvader, deed. Nadat de bal voorbij gevlogen was door de hele kerk, en
plotseling verdwenen door de deur, keek ik opnieuw naar mijn opa. Een flauwe
glimlach speelde op zijn gezicht en hij knikte met zijn hoofd naar me. Mijn
paniek verdween en vanaf dat moment had ik geen angst meer voor de storm."
(Later zou een hele andere storm hem wel de kop kosten...)
Er zijn erg mooie theorieën bedacht rondom het ontstaan
van bolbliksem en ondanks dat ik niets snap van de Transcraniële Magnetische Stimulatie
Analogie of de Hydrodynamische Vortexring Antisymmetrie theorie zijn ze geheid
stuk voor stuk zeer plausibele verklaringen. Toch blijf ik blijf een onopgelost
mysterie aantrekkelijker vinden.
Ondanks
de vaagheid van bolbliksems is het nog wel interessant om het fenomeen nog wat
uitgebreider te beschrijven. Het verbaasde me niets dat beschrijvingen van
bolbliksems sterk uiteen lopen. Er zijn bolbliksems gemeld ter grootte van een
doperwtje tot en met de grootte van een fikse skippybal. De wijze van bewegen
wordt ook steeds anders beschreven. Zo noemt de een het op en neer bewegen, de
ander weer zijwaarts of in onvoorspelbare trajecten dwalen, bewegen met of
tegen de wind in, stilhangend, aangetrokken tot, niet beïnvloed door, geabsorbeerd,
of juist afgestoten door gebouwen, mensen, auto's en andere objecten. Sommige verklaringen
beschrijven de bijzondere eigenschap dat de bolbliksems door massief van hout
of metaal kunnen gaan zonder zichtbare schade te doen, terwijl anderen juist de
destructieve aard beschrijven zoals het smelten of verbranden van metaal en
hout en uiteraard het exploderen van het geheel met achterlating van een geur
die lijkt op ozon, het verbranden van zwavel of stikstofoxiden. Bolbliksem is
beschreven als transparant, doorschijnend, veelkleurig, gelijkmatig verlicht, met
vlammende stralen, filamenten of vonken, met vormen die variëren tussen bollen,
ovalen, peervormig, staven of schijven met veelal vage grenzen in de kleuren rood,
oranje of geel en met een felheid die overeenkomt met een flinke lamp.
Kortom het fenomeen dat maximaal een minuut duurt
en veel vaker 1 seconde heeft gezien haar inconsistente veelvormigheid haar
ware aard nog niet onthuld.
